Al vroeg vertrokken vanuit Douglas omdat we een behoorlijk stukje wilden rijden ; als eerste zijn we net na Douglas even wezen kijken bij een Natural Bridge ; deze lag zo'n 11 mile uit de route , in een klein parkje. Het is een flinke rots , waar een klein riviertje onderdoor stroomt , best leuk om te zien.
Hierna zijn we redelijk snel doorgereden richting Casper , over de highway #25 , om in Casper af te slaan en over de #220 verder naar het zuiden te rijden. Dit was een behoorlijk stuk , niet al te interressant , weer heeeel veeeeel heuvelachtig grasland zo ver als je kan kijken. Het was makkelijker en korter geweest als we andersom naar Laramie zouden rijden , maar we wilden perse de Snowy Mountain Scenic Byway rijden , en dus moesten we deze route wel doen. Nadat we bij Saratoga eindelijk richting de Snowy Mountain byway reden , werd het landschap weer gevarieerder ; de bergen kwamen in zicht !
Net voordat we het Medicin Bow National Forest inreden , zijn we nog even gestopt bij het Snowy Mountain visitor centre ; hier moesten we de gepensioneerde gastheer wakker maken , hij had al 5 mensen gezien de hele dag ( en wij waren er rond 15.00 uur ) ! Na wat info gekregen te hebben , en vooral goed op moesten letten op Moose langs de weg , zijn we begonnen aan de scenic byway. Meteen al na een paar mile zagen we een groot mannetjes eland met twee vrouwtjes=elanden rondscharrelen! Dat begon al erg goed , we hadden deze reis nog geen eland gezien! Na diverse foto's zijn we doorgereden , en zo her en der gestopt.
Op een van die stopplaatsen konden we nog een marmot op de gevoelige chip vastleggen. Verder fantastische uitzichten , en zo her en der sneeuw op de bergen.
Ik sprak nog met een man die uit Laramie kwam , en deze vertelde dat het eigenlijk elke nacht kon gaan sneeuwen hier ; de nachten werden al erg koud , en binnen een paar dagen zouden ook de Spruce trees verkleuren naar geel en rood. Het hoogste punt op deze byway was 10847 ft , dus da's al behoorlijk hoog. Na de byway was het nog een kort stukje naar Laramie.Laramie is een groot dorp , en we hebben het eerste "normaal uitziende" chinees restaurant gevonden ; hier meteen maar gegeten , en het smaakte fantastisch. Eindelijk , daar hadden we ruim twee weken op gewacht...
Morgen richting Colorado , hopen maar dat de bosbranden zich niet uitgebreid hebben. We rijden gewoon richting Estes Park , en zien wel wat we aantreffen.
Vandaag een betrekkelijk korte rit naar Douglas , Wyoming. Als eerste vandaag hebben we nog een bezoekje gebracht aan het National Woodcarvers Museum in Custer , is best wel aardig om te zien hoe en wat dat nu in z'n werk gaat. Na een uurtje doorgereden via het Windcaves National Park , waar we bizons , pronghorns en natuurlijk prairie-dogs tegen kwamen.
Hierna volgde een rit verder zuid en westwaarts over de #18. Hier rij je bijna eindeloos door heuvelachtig grasland. Ergens halverwege reden we langs een klein dorpje , we besloten even te kijken wat er te doen was , maar de inwoner was net even weg...
. Dat kan dus gebeuren , als er maar 1 persoon in het hele dorp woont....
Onderweg kwamen we ook een aantal treinen tegen , allemaal met twee loc's ervoor en twee loc's erachter , en hiertussenin zo'n mile aan wagons, vol met kolen.
Verder niet zo heel veel bijzonders , maar we zijn uiteindelijk wel in de Jackalope City aangekomen ! En wie of wat is nu een Jackalope ? Da's ( normaal gesproken ) een haas of konijn met een gewei ! Natuurlijk bestaan deze beestjes niet , maar er is hier een hele cult om ontstaan...Rare jongens die Amerikanen...
Morgen rijden we naar Laramie , en daarna zouden we naar Estes Park in Colorado rijden ; er zijn nog steeds bosbranden in Colorado , oa ten westen van Loveland , en Estes Park ligt ook ten westen hiervan. We weten dus niet precies wat ons daar staat te wachten , morgenavond vanuit Laramie zullen we wel contact opnemen met het hotel daar om eens te horen hoe of wat. Normaal gesproken zouden we 3 nachten in Estes Park ( zo heet dat dorpje ) blijven , maar als de kans bestaat dat we daar niet kunnen komen of we halverwege weg moeten , dan verzinnen we wel wat anders. We blijven het in ieder geval een beetje volgen via the weather channel.... Tjongejonge , is het geen hurricane zoals in Florida (2004) , dan is het wel weer een wildfire die roet in het eten kan gooien....Ach , je maakt wat mee zo...
Vanmorgen op tijd weggereden om het Badlands National Park te bezoeken ; vanuit Custer is dit toch 2 uur doorijden , eerst binnendoor naar Rapid City , en dan dik een uur over highway #90.En op deze highway is niet zoveel te beleven , dus maar gewoon met de max. snelheid van 75 m/h doorgereden naar de meest oostelijke ingang. Van verre zie je al dat het landschap veranderd , er komen zo af en toe een beetje rare rotsformaties boven het maaiveld uit , alleen het echte ruige werk zie je pas als je het park ingegaan bent.
Vreemde rotsen boven , maar vooral ook onder het maaiveld , en dat zie je pas als je er langs rijd. Aan het begin van de door ons gereden route waren de parkrangers bezig om gecontroleerd diverse stukken af te laten branden ; dit wordt bewust gedaan om de vegetatie en vooral de bodemlaag weer eens te vernieuwen. De natuur hersteld zich vanzelf , juist veel zaden ontkiemen pas als er brand is geweest.
De rotsformaties waar je langs rijdt , en eigenlijk het hele landschap daaromheen is met niets te vergelijken ; dan pas ga je snappen waarom ze het Badlands noemen. Het lijkt niet mogelijk om hier iets te laten groeien of iets te laten leven , bloedheet in de zomer , en koud en sneeuw in de winter. Toch leven er herten , prairie-dogs , mule deer , coyotes , fretten en diverse soorten vogeltjes. Het was best een bijzonder tripje , en de tijd zeker waard ; je bent toch een dag bezig.
Op de terugweg zijn we in het plaatsje Wall gestopt ; op de heenweg zagen we al 50 mile vantevoren elke halve mile een groot reclamebord met daarop Wall Drug , en diverse lovende kreten. We werden helemaal loco van die borden , dus moesten we dat met eigen ogen zien : en wat blijkt : het dorpje Wall heeft 800 inwoners , en het centrum van het dorp word gedomineerd door 1 winkel ! Maar , deze winkel beslaat iets van 4 blokken , met allemaal verschillende soorten winkeltjes ineen , inclusief cafe en cafetaria. En , het was er steendruk ! Van narigheid hebben we er een hotdog gegeten , en eeen half uurtje rondgelopen. Hierna weer terug naar Custer.
Morgen rijden we naar Douglas , een kort ritje ; eerst willen we nog even bij een woodcarving museum kijken ( hier in Custer ). En....morgen op jacht naar de Jackalope !!!
Vanochtend gestart met de diverse routes door Custer State Park ; na het noodweer van gisteravond leek het vandaag weer een zonnige dag te worden , met goede temperaturen. Als eerste de wildlife loop gereden ; hier kwamen we uiteraard bizons ( buffalo ) tegen.
Het Custer SP staat bekend om zijn grote kuddes bizons , dus die tegenkomen was niet zo moeilijk ! Het blijven trouwens vreemd gevormde beesten , een massieve voorkant met een kop van beton , een beetje vreemde kraaloogjes en ruige hoorns , en een wat sullige achterkant. Ook kwamen we weer de prairie-dogs tegen , zo af en toe floten ze naar elkaar. Toen ik ook eens meefloot gingen er een aantal van die beestjes meteen een "wave" doen ! Ze strekten zich helemaal uit , en gooiden hun voorpootjes in de lucht ! Echt een leuk gezicht , we hebben ons rot gelachen !
Ook nog een zooitje wilde ezels tegen gekomen , maar die waren zo wild , die aten uit je hand....
Na de wildlife loop meteen verder de Iron Mountain Road op ; hier slingert de weg zich door de Black Hills , en zo af en toe ga je door een kleine tunnel ; er kan net een forse pick-up door , dus redelijk smal allemaal. Hierna kom je vanzelf bij Mt. Rushmore. De toegang tot Mt. Rushmore is gratis , alleen moet je $10,-- betalen om te parkeren. Het is best een aardig gezicht , vier van die ouwe presidenten zo tegen die berg aan.... Vlak ervoor heb je nog een vlaggen promenade , hier hangen alle staatsvlaggen , met info wanner de betreffende staat is toegetreden tot de Verenigde Staten. We stonden nog met een Amerikaan te praten die vertelde dat ze voor 11 september een mitrailleur bovenop de berg hebben gezet ; ik weet niet of-ie een geintje maakte , maar wat moet je nu met zoiets als een gek daar iets vreemds wil doen ? Morgen de kranten maar in de gaten houden wat er gebeurd ( waarschijnlijk helemaal niks ! ).
Na Mt.Rushmore de Needles Highway afgereden , weer een paar tunneltjes , en daarna toch nog even weer een stukje wildlife loop gereden.
Hierna hebben we een Bavarian restaurant opgezocht , we hadden trek in schnitzels. En laten ze die daar nu net hebben !
Morgen rijden we naar Badlands NP , kijken hoe dat er uitziet.
Natuurlijk bedanken we iedereen voor de reaktie's ; blijf dat vooral doen , die reakties geven !
Vandaag rond 08.30 vertrokken voor een ritje naar Custer in South Dakota. De rit hadden we in twee stukken verdeeld , allebei van ongeveer 2 uurtjes rijden. De tussenstop zouden we bij de Devils Tower houden , een vreemd uitziend stuk rots, Vroeger was dit een ondergrondse magma-kamer , waarin het vloeibare gesteente uiteindelijk een vaste vorm heeft aangenomen , en in de loop van miljoenen jaren is de grond en het landschap eromheen door erosie en verzakkingen weggezakt , zodat Devils Tower nu zo'n 1267 feet boven het omringende landschap uitsteekt.
De rots is voor de native's een heilige plaats , volgens de overlevering heeft de rots zijn karakteristieke vertikale voren gekregen nadat een aantal natives op de top van deze rots een aanval van een reusachtige beer hebben afgeslagen ; de voren zijn gemaakt door de klauwen van de beer. Rondom de Devils Tower vind je ook hele velden vol met prairiedogs ; ze fluiten naar elkaar bij onraad , maar verder doen ze gewoon waar ze zin hebben. We hebben er nog een filmpje van gemaakt , erg grappig.
Zo , dan weten jullie dat ook weer , hoef je het niet op Wikipedia op te zoeken !
Verder was het een rustige dag , prima weer , maar terwijl ik dit verhaal zit te schrijven is er hier boven Custer een gigantische hoosbui met onweer en hagelstenen aan de gang ; het zag er aan het eind van de middag al naar uit dat er iets zou gaan vallen , en dat is nu dan ook aan de gang.
We blijven drie nachten in Custer , morgen willen we de diverse loops van Custer State Park rijden , en naar Mount Rushmore. Zaterdag willen we dan naar het Badlands NP gaan.Zondag rijden we dan naar The Jackalope City , oftwel Douglas. Wil je weten wat voor beest een Jackalope is ? Blijf ons dan volgen !
Vanuit Powell vertrokken we rond 08.30 richting Lovell , over de ALT #14 ; deze alternatieve route zou ons langs het Bighorn Canyon National Recreation Area brengen , waar we de Devils Canyon zouden bezoeken. De Devils Canyon is een diepe uitgesleten canyon , een prachtig gezicht. We waren zo'n beetje de enige daar , het was heerlijk rustig.
Na de Devils Canyon reden we verder over de ALT #14 , dwars door en over de Bighorn Mountains. Deze bergen waren bij ons niet echt bekend , maar als je eenmaal deze route hebt gereden , dan weet je meteen wat dit voor bergen zijn ; niet zo hoog en ruig als bijv. de Rockie's , maar ook heel erg spectaculair om te doorheen te rijden. Haarspeldbochten , stijgingspercentage's van ruim 10% , fantastische uitzichten op het grote , lege Bighorn Bassin , echt heel erg mooi. Het hoogste punt waar je overheen komt ligt op 9430 feet , dik 2800 meter ! En je kijkt dan mijlen ver weg !
Na de summit gepasseerd te hebben gaat het een stuk minder stijl naar beneden , en uiteindelijk kom je op de #14 uit en reden we door naar Ranchester. Hiervandaan was het nog een klein stukje naar Sheridan en uiteindelijk naar Buffalo. Buffalo is niet zo'n grote plaats , er is niet zo heel veel te beleven. Morgen rijden we naar Custer in South Dakota , daar zullen we drie overnachtingen hebben.
Deze dag moest in Powell eindigen , en dat deed-ie ook ; maar eerst moesten we nog door een half Yellowstone NP heen , en dat vonden we niet verkeerd ! Deze ochtend hoefde ik geen ijs van de autoruiten te krabben , de zon scheen alweer uitbundig en het beloofde een warme dag te worden.
Yellowstone blijft een bijzonder park ; niet alleen door de grote variatie aan "rariteiten" , maar omdat het net is of je steeds nieuwe uitzichten ziet , terwijl je sommige stukjes al hebt gezien ; het verveeld nooit.
Natuurlijk weer wat wildlife gezien , en zeker aan de oostkant van het park hebben we tientallen bizons gespot , in groepen van 20 tot 50 beesten ! Op een gegeven moment stonden er een aantal autos aan de kant en mensen allemaal zenuwachtig door verrekijkers en camera's kijken naar....ja , naar wat eigenlijk ? Ik even vragen hoe of wat , bleek er op een redelijke verre afstand een grizzly gespot te zijn , maar ze hadden 'm maar even gezien , en nu was-ie al een kwartier niet meer gespot. We besloten even te wachten , en zetten de auto aan de kant ; begon er meteen een zenuwachtige ranger te gillen en te fluiten dat we door moesten rijden , en een eind verderop maar moesten parkeren ( vreemd , er stonden wel 20 autos langs de weg ) . Dus dat hebben we maar gedaan , en besloten om naar de andere wachtenden toe te wandelen ; begon die man weer heel nerveus te fluiten en te gebaren naar ons , dat we daar moesten blijven ofzo...dat deden we dan maar. Hij zal wel gelijk gehad hebben , maar hij was zo druk naar ons aan het gebaren dat-ie vergat dat er achter hem nog een aantal autos stopten en gewoon uitstapten en ook terugliepen ! Maar ja , dat miste hij even. We zijn uiteindelijk maar doorgereden , volgens de andere mensen was de grizzly alleen heel even met een verrekijker te zien geweest , dus voor een foto was het helemaal te ver weg... Enne , alhoewel we verleden jaar in Alaska tussen de grizzly's hebben gezeten , is een grizzly spotten nooit verkeerd natuurlijk...
Hierna reden we een uurtje later het park uit en reden over de Chief Joseph Scenic Byway naar Cody. Cody is "Home of Buffalo Bill" , en we zijn even door het dorp gereden , en wat foto's van een paardrijdende Buffalo Bill ( standbeeld ) gemaakt.
Powell is dan nog een kort stukje ( 16 mile ofzo ) , en rond 16.15 checken we in. De dag zit er weer op. Zometeen even eten bij de Pizza Hut ( de eerste keer deze trip !!! ) , en morgen op weg naar Buffalo ; tussendoor nog een kijkje nemen bij Devils Canyon , dat zal zo'n beetje het hoogtepunt van de rit worden...
Vandaag de hele dag om door Yellowstone te touren ; we vertrokken al vroeg , rond 07.30 , nadat ik eerst de aangevroren sneeuw van de voorruit en de zij-ruiten heb moeten schrapen. De twee dollar die we uitgegeven hebben aan de ijskrabber heeft z'n geld al ruimschoots opgebracht !
Als eerste zouden we de zuidelijke loop rijden , en het begon eigenlijk al meteen goed ; her en der wat ree'en , daarna kwamen we her en der weer bizons tegen , en ook een coyote liep ergens in een veld naar z'n ontbijt te zoeken ; de dag kon eigenlijk al niet meer stuk. Ook het weer hielp goed mee , alhoewel het best frisjes was , was het wel heel erg helder , en de zon scheen goed mee. Heel ander weer als in de voorspellingen te zien was , het zou nl. 80 % regenen , en geheel bewolkt blijven. Wij hebben in ieder geval geen regen gezien , wel nog sneeuw van de afgelopen nacht die was blijven liggen in de schaduwrijke gebieden.
Nadat we Lake Yellowstone voorbij waren besloten we om nog verder omhoog te rijden , en een stukje van de noord-loop te rijden. Ook dit was een erg mooi stuk , weer met prima uitzichten en af en toe wat wildlife. Uiteindelijk besloten we weer terug te rijden helemaal richting Old Faithful , waar we iets gegeten hebben in een restaurantje met uitzicht op de geyser. Old Faithful spuit bijna elk uur , maar het schijnt dat-ie wat onstabieler wordt en soms wel eens wat eerder of later uitbarst. Wij waren net klaar met het diner , en we besloten om op de veranda in een schommelstoel te gaan zitten , om nog even van de zon te genieten voordat-ie onder zou gaan ; en we zaten net , toen , verdomd als het niet waar is , Old Faithful begon te kuchen en er een stoompluim met een plons water naar buiten werd gezwiept. Wij zaten eerste rang , en hebben het allemaal prima kunnen volgen. Hierna hebben we nog een kwartiertje gewacht om de massa mensen die weer teruggingen een voorsprong te geven , en toen zijn we zelf ook maar rustig helemaal teruggerden.
Het begon net donker te worden toen we hat park uitreden , en 5 minuten later , iets voor 20.00 uur , stapten we de motelkamer binnen. een lange dag , maar zeker de moeite waard !
Morgen rijden we weer via Yellowstone richting Powell ; we willen de route over de Chief Joseph scenic byway rijden , die moet ook heel mooi zijn.
