Dag 8 , van Page naar Bryce Canyon
Vanmorgen bij het openen van de gordijnen bleek dat het behoorlijk geregend had in Page ; op de parkeerplaats van het hotel lagen behoorlijke plassen. Volgens The Weatherchannel is het in heel het midwesten behoorlijk slecht geweest , veel regen en wind , met her en der wat overlast , en er zouden vandaag nog meer buien vallen. Na het ontbijt vertrokken we rond 0900 uur over de #89 naar het noorden , richting Bryce Canyon NP. Nog even een Kodakmomentje bij Lake Powell gedaan , en verder op de#89.
We wilden eerst de Cottonwood Canyon Road nemen naar Bryce , maar we besloten vanwege het slechte weer van afgelopen nacht dit niet te doen ; deze 47 mile gravelweg is nagenoeg niet te rijden als het geregend heeft. Nu houden we wel van een uitdaging , maar we wilden vandaag ook in Bryce uitkomen , en niet vast komen te zitten in the middle of nowhere.
Ook op het bord bij het begin van deze weg stond aangegeven dat de weg niet te doen was bij regen , dus reden we maar gewoon door op de#89 , en dat is ook geen straf hoor , een prima weg door een mooie omgeving. Via Kanab reden we omhoog , tot aan de afslag naar het NP. Onderweg hebben we toch zo her en der een bui gehad , maar ook flinke opklaringen en zon.
Eenmaal in Bryce NP (we hadden inmiddels weer een uur ingeleverd , Utah is een uur verder als Arizona - niemand weet waarom ? ) checkten we rond 1230 in de Bryce Canyon Lodge in. Meteen even een broodje gegeten, en terwijl we in de lodge zaten, brak er een hoosbui met hagel en regen los. Na 20 minuten werd het weer wat droger , en hebben we de koffers in de kamer uitgeladen en zijn we door het park gereden.
Bij de diverse uitzichtpunten natuurlijk gestopt en foto's gemaakt , soms in de stralende zon , en soms tussen de druppels en onweerslagen door. Bryce blijft natuurlijk een prachtig NP , je ziet dit verder nergens !
Omdat het soms best bewolkt en nat was , kwamen we ook her en der wat wildlife tegen : bij mile 9 van de parkroad spotten we een Longtailed Weasel , die net een prooi (een muisje ?) had gevangen !
Carin heeft de foto's gemaakt , ik kon helaas niet snel genoeg m'n telekanon wisselen...maar , wat een leuk beestje en wat een toeval dat we die tegenkwamen ! Ook kwamen we zo hier en daar nog wat ground squirrels , pronghorns , reeen en prairiehondjes tegen.
Morgen willen we , als het weer een beetje normaal is , een hike door Bryce maken.
Stay Tuned !
Carin & Eric
PS er is hier geen wifi , alleen in het hoofdgebouw van de lodge. We proberen dit zondagochtend tijdens het ontbijt online te krijgen...T'is nu 2200 uur en het kaarsje begint te doven...
PSPS nogmaals iedereen bedankt voor de leuke reakties op het weblog en op facebook...
Dag 7 , Marble Canyon & Horseshoe Bend
Om 0700 opgestaan en een ontbijtje gescoord in het hotel , en dit lekker opgepeuzeld buiten op het terras bij het zwembad. De dag begon weer met prachtig weer aan de ene kant van het hotel , en donkere onweersluchten aan de andere kant...nog wel heel ver weg , maar toch , die wolken hingen daar maar en dan weet je het hier op het Colorado plateau maar nooit...
We besloten om eerst maar eens de geheel vernieuwde #89 en #89A naar de Marble Canyon te rijden ; de weg (en dan bedoel ik de #89) is hier pas sinds kort weer open , nadat-ie bijna 2 jaar dicht is geweest omdat er een "massive landslide" was geweest. Kon je goed merken , de weg was hagelnieuw , zonder hobbels en kuilen !
We zagen onderweg toch steeds de dreigende wolkenluchten naderbij komen , maar besloten toch , toen we eenmaal over de Navajo Bridge naar Lee's Landing waren gereden , om een stukje van de River Trail te lopen. Het pad brengt je langs de Colorado River , is niet al te moeilijk (wel veel rotsen/keien) en het uitzicht op de Marble Canyon is erg mooi.
Ook kom je veel hagedisjes tegen , waaronder een Regal Horned Lizzard , een soort kruising tussen een hagedis en een pad (je weet wel , zo'n kikker...hehe).
Tijdens de wandeling hoorden we in de verte de donder al over de bergen rollen , en het begon steeds dichter te trekken. We besloten weer om te keren , en we waren net bij de auto terug ( zo'n 25 minuten na het omdraaien) toen het af en toe druppelde en het onweer overtrok. We besloten om verder te rijden naar de Vermillion Cliffs , onderweg veel regen , maar het klaarde weer op en de zon kwam ook weer door. Lunchje naar binnen gewerkt bij een locale diner langs de kant van de weg , en hierna weer helemaal teruggereden naar de Navajo Bridge.
Even wat foto's gemaakt en rondgekeken , en weer de volgende onweersbui over laten trekken. En da's best gaaf hoor , de auto langs de kant van de weg zetten , raampjes open , radio en motor uit , en lekker kijken en luisteren naar de bliksemflitsen en donderslagen. Mooi man !
Uiteindelijk teruggereden richting Page , en net voor het dorp naar de Horseshoe Bend gelopen.En da's best een leuk stukje , eerst omhoog en dan naar beneden , de hele weg tot aan het uitzichtpunt , en dan weer een keertje terug natuurlijk! Maar , op ons gemakkie ging dat prima ! Het uitzicht is fantastisch , dit is een erg mooie plek om de mighty Colorado River op de foto te zetten !
We zijn bewust niet naar de upper en/of lower Antilope Canyon geweest (waren we al een keer geweest) , vanwege de regen (er kan daar zomaar een flash-flood door de Canyon komen) , en omdat we gisteren bij het langs rijden enorme mensenmassa's in de open trucks zagen zitten...En als dat veel Japanners zijn , dan is het voor ons al een reden om niet te gaan. Vandaag weer de lompheid van dit volk meegemaakt , kansloos die gasten...
Morgen naar Bryce Canyon !
Stay Tuned !
Carin & Eric
Dag 6 , van Monument Valley naar Page
Vanmorgen hebben we de zonsopkomst in Monument Valley niet meegemaakt ; de grote gele bal scheen in ieder geval precies onze kamer binnen , en da's lekker wakker worden hoor. Na een ontbijt in het hotel (nou ja , ontbijt , de scrambled eggs waren niet erg warm , de hash browns waren een grote klont koude , aan elkaar geplakte reepjes aardappel die maar net de koekenpan hadden gezien , en de koffie was ook nog eens van gootsteenputje kwaliteit - zonde van zo'n toch duur hotel ) vertrokken we op ons gemak om 1000 uur richting Page , Arizona.
We staken bijna meteen de staatsgrens over toen we de weg naar Kayenta opdraaiden. Richting Kayenta zie je , in iets mindere mate , dezelfde mesa's als in Monument Valley , alleen iets minder spectaculair en allemaal niet zo dicht bij elkaar gegroepeerd. Uiteindelijk houdt het op , en word de weg eigenlijk een beetje saai. We zijn rechttoe rechtaan naar Page gereden , her en der toch even gestopt om de benen te strekken , maar met 3 uur zit je makkelijk in Page. In Page hebben we eerst een lunch-hap bij de McDonalds gehaald , en daarna zijn we naar de Glenn Canyon Dam gereden.
Je vind daar een aardig informatie center , en diverse uitzichtpunten waarvandaan je de dam en het achterliggende Powell Lake goed kan zien.Ook een stukje sroomafwaarts van de dam kan je prima de Glenn Canyon zien.
Hierna zijn we naar een Best Western gereden , niet onze eerste keus (die was gesloten en werd verbouwd) , maar een BestWestern een straat verderop. Kregen we eerst een kamer naast de ontbijtzaal en naast het zwembad , maar die wilden we niet en na wat gepraat en gediscussieer kregen we een kamer op de 3e verdieping. Tja , we waren niet van plan om 2 ochtenden om 0530 wakker te worden van de niet zo stille Japanners en Amerikanen die gezellig gaan ontbijten. Gelukkig werd het opgelost.
Voor het dinner hebben we nog een plons in het zwembad genomen , en zometeen onderweg om iets te gaan eten. Morgen willen we in ieder geval bij de Horseshoe Bend gaan kijken , en , als het niet te warm is , een kleine trail lopen naar de oevers van de Colorado River.
Stay Tuned !
Carin & Eric
Dag 5 , van Durango naar Monument Valley
Vanmorgen stapten we iets later als normaal de Chevy in , rond 0820 , met prima helder weer. Dat we later opstonden kwam , omdat we een paar flesjes Prosecco voor Carin hadden ingeslagen , en voor mij een fles rose (white zinfandel). En daar slaap je goed op joh !
In ieder geval zouden we Colorado verlaten en een stukje door Utah pakken om in Monument Valley uit te komen. We namen dus een bovenlangse route , omdat het (vinden wij) mooier is om Monument Valley uit het noorden binnen te rijden dan vanaf Kayenta. De bekende foto's van de eindeloze weg die in Monument Valley verdwijnt , is dus de weg die uit het noorden komt. We reden dus achtereenvolgens vanaf Durango de #160 naar Cortez , daarna gewoon verder op de #160 richting Four Corners (de plek waar 4 staten samenkomen ; zoek op Google Maps maar uit welke dat zijn - hehe) , maar voor Four Conrners sloegen we af naar de #41 richting Montezuma Creek. Hierna pak je de #163 naar Monument Valley , en dan ben je er wel zo'n beetje.
Monument Valley is nauurlijk fantastisch ; er is wel veel veranderd sinds we de laatste keer hier waren (2000), het ziet er allemaal iets opgeruimder uit , en , niet te vergeten , er is een hotel en een visitor center gebouwd. Nu stelt dat visitor center niet zo veel voor , maar het View Hotel waar we nu in overnachten is echt prima.
Natuurlijk hebben we de Valley Loop gereden , je rijdt dan langs een aantal van die "Mesa's", over een toch wel niet erg goede dirt road. Maar , dit moet je gewoon doen , je hapt wat stof , je auto ziet er niet uit , de schokdempers gaan naar z'n grootje , je spuugt een avondje rood zand , maar verder is het wel oke...
Goed , de foto's spreken voor zich...(sorry , die komen nog ; zijn er teveel om even snel uit te zoeken...)(nou ja , een paar dan , onbewerkt...)
Morgen vanuit Monument Valley naar Page , de bedoeling is dat we daar wat rust nemen , en er twee overnachtingen doen.
Update : hieronder nog wat foto's van de loop road die we gisteravond hebben gereden , en wat foto's van de maan-opkomst en Monument Valley by night...
Stay Tuned !
Carin & Eric
PS misschien dat ik de foto's zometeen nog doe , anders morgen maar...het is al laat nu (2340 uur) , de luiken vallen een beetje dicht...
Dag 4 , van Montrose naar Durango
Vandaag ietsjes langer uitgeslapen , wel tot 0615 , en na het douchen en ontbijtje zaten we toch rond 0815 in de Chevrolet om over "Colorado's most dangerous winter route - road to Hell" zoals-ie hier genoemd wordt , te gaan rijden , om uiteindelijk in Durango uit te komen.
En wat een fantastische weg is dit zeg ! Als je hier in de buurt komt , moet je deze zeker rijden ! De aanloop vanaf Montrose is redelijk vlak , je rijdt recht op de besneeuwde toppen af. Langzaam maar zeker begint de weg te klimmen , en als je eenmaal het stadje Ouray bereikt hebt , begint de weg stijgen , de ene luie haarspeldbocht rijgt zich aan de andere , met fantastische uitzichten op de machtige toppen voor je en weidse uitzichten op de dalen die je achterlaat !
De weg slingert zich langs massieve granietwanden , waar na elke bocht wel ergens een stroompje water vanaf stort. Op veel plekken ontbreekt de vangrail ( is nooit gemonteerd geweest ! ) en rij je langs tientallen meters diepe afgronden. Ook passeer je een uitgehakt tunneltje , en een betonnen tunnel die vallende sneeuwmassa's van de weg moet houden. Voor je uit op de bergen zie je de weg tegen de bergwand aangekleefd lopen , en deze blijft maar stijgen tot je bij de Black Bear pass bent aangeland.
Ruim van te voren begin je al langs de tientallen centimeters dikke sneeuwlaag te rijden die nog tussen de bomen ligt , echt een prachtig gezicht ! Na de eerste pas daal je natuurlijk weer , en kom je in het plaatsje Silverton terecht. Een echt western stadje met 1 hoofdstraat en bontgekleurde huizen. Tijd voor een koffie en een lemonade !
Hierna weer verder op de #550 richting Durango , en weer begint de weg te stijgen , tot aan de Molas Pass op bijna 11000 feet. Het blijft gewoon mooi rijden hier. Op de Molas pass heb je een prima uitzicht op de omgeving.
Na de pass eerst weer flink dalen , en uiteindelijk begint de weg steeds rustiger en rechter te worden , en rij je rustig op Durango aan.
Durango is een grappig stadje , Main Ave. bestaat uit veel winkeltjes en eettentjes , en ze zijn hier helemaal John Wayne gek. We denken dat-ie hier begraven ligt ofzo , in de Durango Diner waar we een broodje en een milkshake op hebben hing (naast veel andere John Wayne zooi) volgens ons een foto van z'n grafsteen ( of ze moeten hier erg tevreden zijn dat-ie dood is , we hebben het maar niet gevraagd...).
Vanavond ergens in het dorp eten , maken we ook nog wat fotootjes van Durango zelf , en dan morgen door naar Monument Valley. Misschien dat we Mesa Verde NP nog ingaan , maar we zijn niet zo van de archeologische wonderen (aka ouwe zooi). We hebben een overnachting geboekt in het View Hotel , het enige hotel in Monumant Valley zelf , op loopafstand van een aantal grote steenpuisten. We gaan het zien , de laatste keer dat we hier waren was in 2000....
Stay Tuned !
Carin & Eric
Dag 3 , van Canon City naar Montrose
Vandaag maar 1 weg te gaan : over de Colorado #50 van Canon City naar Montrose. Een bij vlagen verschrikkelijk mooie weg , dwars door verschillende canyons langs wild bruisende rivieren , met soms mooie haarspeldbochten en tot een hoogte van zo'n 11300 feet (oftewel een dikke 3700 meter ) op de Monarch Pass.
De bergtoppen zijn nog steeds met veel sneeuw bedekt , en zelfs op de Monarch Pass kan je nog makkelijk tot je middel in de sneeuw staan als je dat wilt !
Ook zijn er wat saaiere stukken , zeker als je uit de bergen bbent en door de valleien rijdt , maar het blijft prettig rijden met de bergen in de verte.
Vlak voor Montrose zijn we naar het Black Canyon of the Gunnison Nationaal Park gereden , je hebt hier een spectaculair uitzicht op de Black Canyon. De grootste hoogte die de GPS aangaf was zon 4200 meter , en da's best hoog ; je merkt het aan alles wat je doet , het kost meer inspanning en je hijgt als een molenpaard als je een stukje trail loopt. Maar , het was wel mooi !
Het weer was ook fantastisch , af en toe tussen de bergen een buitje , maar mooie blauwe luchten gezien afgewisseld met donkere onweerswolken. Temperatuur was prima , dik boven de 23 graden ...
Morgen richting Durango !
Stay Tuned !
Carin & Eric
PS iedereen natuurlijk bedankt voor alle leuke reakties ! Vooral doorgaan !
Dag 2 , van Denver naar Canon City
Dacht je na een lange reisdag even lekker door te slapen , fout , om 0600 klaarwakker ! En dus zaten we om 0700 uur aan het ontbijt , en stapten we rond 0800 uur in de Chevrolet Equinox LT om eerst een bezoek aan de plaatselijke Walmart te brengen , om een koelbox en het eea aan water etc aan te schaffen. O ja , en natuurlijk een setje lappen en een knijpfles autoruiten schoonmaak spul ...
Hierna reden we een klein stukje over de Interstate #25 , om er na een aantal minuten af te gaan om via een toeristische route naar Colorado Springs te rijden. De route werd wel zeer middle of nowhere , want na een uurtje werd de weg gravel , en na een uur en 3 minuten zag de Chevy er niet meer uit...de rode stof zat weer overal !
Het gravelstuk bleek maar 15 mile lang te zijn , en daarna kwam er weer gewoon asfalt , en kwamen we in de buurt van de "Garden of the Gods" .
Hier vind je diverse vreemde rotsformatie's , die wel een klein bezoekje waard zijn. Zo gezegd zo gedaan , en na een rondje door de "tuin" reden we verder richting Canon City over de #50. Net na Canon City is er een grote houten hangbrug gemaakt , de Royal Gorge Bridge , hier kan je met een gondel over de gorge , en dan via de brug weer terug. Je loopt of gondeld over een stuk van de Arkansas River , heb de hoogte even niet bij de hand , maar het is diep , heeel diep !
Nadat we als echte Hollanders nog hebben geprobeerd of de brug een beetje wilde slingeren als je erop heen en weer sprong (doet-ie niet) , zijn we terug gereden naar het dorp en hebben we ingechecked in het Parkview Motel.
Vandaag hebben we een paar flinke buitjes gehad (met onweer) , maar ook heel veel zon , en een prima temperatuur (warm). Morgen rijden we naar Montrose over de #50 , en gaan we onderweg het Black Canyon of the Gunnison National Park eens wat beter bekijken.
Stay Tuned !
Carin & Eric
Dag 1 , Via IJsland naar Denver
Vanmorgen kwamen we rond half 11 op Schiphol aan , en we konden 15 minuten later al inchecken bij de balie van Icelandair. Na de standaard koffie met iets erbij nog op het panoramadek gekeken , maar vanwege de verbouwing was dit niet heel bijzonder. De vlucht vertrok precies om 1400 uur , en om 1510 IJsland tijd landen we op Kevlavik. Bijna iedereen trok een dikke jas aan voordat we het vliegtuig uit stapten , maar wij dus niet...het was er een dikke 8 graden met wat wind , dan hebbie toch nog geen jas nodig ? Watjes !
Nadat we even bijgesnacked hadden in de Saga Lounge , liepen we drie kwartier later naar de gate voor de vlucht naar Denver. Boarden ging niet zo snel , maar toch vertrokken we goed op tijd. En toen , toen kwamen we in Denver ! En wat een surprise , Denver International is overgegaan op een zg. self-costums-desk achtig iets : je komt aan , scant je paspoort op een soort terminal , laat je vingerafdrukken scannen op dezelfde terminal , er wordt meteen door de terminal een fotootje gemaakt , en er wordt een papiertje geprint met je naam en foto en andere gegevens. Deze neem je mee , je wacht heel eventjes tot je bij een douane pipo wordt geroepen , je geeft op 1 vraag antwoord en je mag doorlopen ! Ongekend , binnen 15 minuten door de douane , geen kilometerslange wachtrijen , echt goed geregeld nu ! Binnen een halfuur stonden we bij de Alamo voor (konden meteen mee met de shuttle-bus) , en 10 minuten later stapten we in een zwarte Chevrolet SUV en reden we naar het dichtsbijzijnde hotel op Tower Road. En daar zitten we nu...Zometeen misschien nog even wat snacken , en dan snurken.
Stay Tuned !
Carin & Eric